Ruud Wijnings is 65 jaar en geniet volop van zijn pensioen. Na bijna veertig jaar bij de luchtmacht gewerkt te hebben, in allerlei functies en de laatste jaren als leidinggevende Arbo- en milieufunctionaris, ging hij op zijn 58e met pensioen. Stilzitten? Dat zit er voor Ruud absoluut niet in.

Al vijf jaar zet hij zich met veel plezier in als vrijwilliger bij Hart van Vathorst. Daarvoor was hij drie jaar actief bij De Lichtenberg, maar door veel verloop en beleid waar hij zich niet meer in kon vinden, besloot hij te stoppen. Toen zijn vrouw Jetta vijf jaar geleden een vrijwilligersvacature bij Hart van Vathorst zag, nam Ruud contact op met vrijwilligerscoördinator Dorine. “De bal begon te rollen,” vertelt hij lachend.

Sindsdien is hij niet meer weg te denken uit Hart van Vathorst. Ruud doet van alles: hij ondersteunt bewoners individueel, onder andere Jet en Theo op de NAH-afdeling, helpt mee tijdens de Vierdaagse — waar ook zijn vrouw regelmatig bij aansluit — en is vaak te vinden op PG-afdeling De Parel. Ook met Eddie, die helaas dit jaar is overleden, ondernam hij veel activiteiten. Samen boodschappen doen of gewoon even tijd maken voor een praatje en het aaien van Ruuds oppashond; juist die kleine dingen maakten het bijzonder.

Wanneer verpleegkundige Andrea dienst heeft, springt Ruud graag extra bij. Dat is ook precies wat hij zo waardeert aan Hart van Vathorst: de kleinschaligheid, de warme sfeer en het persoonlijke contact. “Het zit midden in het winkelhart van Vathorst. Er is altijd reuring en verbinding met de wijk. Mensen uit de buurt komen lunchen, er is de koffiebus op woensdag en evenementen zoals de lichtjestocht zorgen echt voor leven in huis.”

Volgens Ruud maakt juist die persoonlijke aandacht het verschil. “De groepen op de dementieafdeling zijn klein, vaak maar zes bewoners. Daardoor is er echt tijd voor mensen. Je merkt dat bewoners hier langer actief en betrokken blijven. Bezig zijn helpt, zowel sociaal als mentaal.”

Een ontmoeting die hij nooit zal vergeten, was met Rie, een 100-jarige bewoonster van De Parel die inmiddels is overleden. “Ze was nog ontzettend scherp, las dagelijks de krant en maakte kruiswoordpuzzels. Dat vond ik bijzonder.” Tegenwoordig heeft Ruud veel contact met Rienie. Zo gaat hij regelmatig samen met haar naar “Vathorst aan Tafel” en neemt hij soms Theo of Jet mee.

Vrijwilligerswerk heeft Ruud eigenlijk meegekregen via zijn schoonouders. Zijn schoonvader deed veel voor de kerk en zijn schoonmoeder was actief in de bibliotheek. Zelf haalt hij nu ook veel voldoening uit het helpen van anderen. “Jongeren zeggen soms verbaasd: ‘Je werkt gratis?’ Maar op mijn leeftijd hoef ik geen geld meer te verdienen. Ik krijg er op een andere manier zoveel voor terug. Ik hoop dat anderen later ook iets voor een ander willen betekenen.”

Over Hart van Vathorst is Ruud duidelijk: “Warmte en vriendelijkheid, dat vind je hier.” Ook over vrijwilligerscoördinator Dorine is hij vol lof. “Ze is ontzettend enthousiast, reageert snel, denkt oplossingsgericht en weet precies waar iemand het beste tot zijn recht komt. Ze kijkt echt naar wat je leuk vindt.”

Waarom iemand vrijwilliger zou moeten worden? Voor Ruud is het simpel: “Kom gewoon eens langs. Er zijn zoveel mogelijkheden.”

Naast zijn vrijwilligerswerk geniet Ruud volop van het leven. Hij kijkt graag Netflix, bezoekt concerten van artiesten als The Weeknd, BLØF, DI-RECT en Wolf, soms met zijn vrouw, soms met een vaste vriendengroep of de buurman. Ook gaat hij graag uit eten en volgt hij met plezier sport. Het WK kijkt hij straks zeker.

Drie keer per week staat hij al om zes uur op, wanneer zijn vrouw Jetta naar haar werk in Rotterdam vertrekt. “We zijn geen uitslapers. Heerlijk, zo’n lange dag voor je.”

Samen houden ze van avontuur. Ze reisden al 5 keer naar Afrika, waar ze onder de sterren sliepen op het dak van een jeep. Volgende maand vertrekken ze samen naar IJsland, vlak voordat Ruud een operatie ondergaat. Gewoon zelf georganiseerd, precies zoals zij het graag doen. Op hun bucketlist staat nog een grote droomreis naar Patagonië. Daarnaast hopen Ruud en zijn vrouw straks meer maanden per jaar in Spanje door te brengen. “We houden ons huis in Nederland, want ik wil altijd kunnen thuiskomen wanneer ik wil. Maar in Spanje geniet je echt meer. Het leven is er goedkoper en relaxter. Hier in Nederland is alles zo hard geworden.”

Als hij iets aan de wereld zou mogen veranderen? “Meer vrouwen aan de macht,” zegt hij resoluut. “En vooral meer vrede. Uiteindelijk zijn burgers altijd de dupe van oorlogen. Er zijn alleen maar verliezers.”

Ruud is een man die volop leeft, geniet én iets voor anderen wil betekenen. Een inspirerend voorbeeld van hoe waardevol vrijwilligerswerk kan zijn — voor anderen, maar ook voor jezelf.